เรื่องเล่าสอนใจ คนหาบน้ำ

0

เรื่องเล่าสอนใจ คนหาบน้ำ

ชายจีนคนหนึ่งแบกถังน้ำสองใบไว้บนบ่า

เพื่อไปตักน้ำที่ริมลำธาร

ถังน้ำใบหนึ่งมีรอยแตก

ในขณะที่อีกใบหนึ่งไร้รอยตำหนิ

และสามารถบรรจุน้ำกลับมาได้เต็มถัง

แต่ด้วยระยะทางอันยาวไกล

จากลำธารกลับสู่บ้าน

จึงทำให้น้ำที่อยู่ในถังใบที่มีรอยแตก

เหลืออยู่เพียงครึ่งเดียว

………..

เหตุการณ์ทั้งหมดนี้ดำเนินมาเป็นเวลา 2 ปีเต็ม

ที่คนตักน้ำสามารถตักน้ำกลับมาบ้านได้หนึ่งถังครึ่ง

ซึ่งแน่นอนว่า ถังน้ำใบที่ไม่มีตำหนิ

จะรู้สึกภาคภูมิใจในผลงานเป็นอย่างยิ่ง

ในขณะเดียวกันถังน้ำที่มีรอยแตกก็รู้สึก

อับอายต่อความบกพร่องของตัวเอง

มันรู้สึกโศกเศร้า

กับการที่มันสามารถทำหน้าที่ได้เพียงครึ่งเดียว

ของจุดประสงค์ที่มันถูกสร้างขึ้นมา

……………

หลังจากเวลา 2 ปี ที่ถังน้ำที่มีรอยแตกมองว่า

เป็นความล้มเหลวอันขมขื่น

วันหนึ่งที่ข้างลำธาร มันได้พูดกับคนตักน้ำว่า

‘ข้ารู้สึกอับอายตัวเอง

เป็นเพราะรอยแตกที่ด้านข้างของตัวข้า

ทำให้น้ำที่อยู่ข้างในไหลออกมา

ตลอดเส้นทางที่กลับไปยังบ้านของท่าน’

…………………

คนตักน้ำตอบว่า ‘เจ้าเคยสังเกตหรือไม่ว่า

มีดอกไม้เบ่งบานอยู่ตลอดเส้นทางในด้านของเจ้า

แต่กลับไม่มีดอกไม้อยู่เลยในอีกด้านหนึ่ง

………………

เพราะข้ารู้ว่า เจ้ามีรอยแตกอยู่

ข้าจึงได้หว่านเมล็ดพันธุ์ดอกไม้

ลงข้างทางเดินด้านของเจ้า

และทุกวันที่เราเดินกลับ …

เจ้าก็เป็นผู้รดน้ำให้กับเมล็ดพันธุ์เหล่านั้น

เป็นเวลา 2 ปี ที่ข้าสามารถที่จะเก็บดอกไม้สวย ๆ เหล่านั้น

กลับมาแต่งโต๊ะกินข้าว

ถ้าหากปราศจากเจ้าที่เป็นเจ้าแบบนี้แล้ว …

เราก็คงไม่อาจได้รับความสวยงามแบบนี้ได้’

…………..

คนเราแต่ละคนย่อมมีข้อบกพร่อง

ที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง

แต่รอยตำหนิและข้อบกพร่องที่เราแต่ละคนมีนั้น

อาจช่วยทำให้การอยู่ร่วมกันของเราน่าสนใจ

และกลายเป็นบำเหน็จรางวัลของชีวิตได้

สิ่งที่ต้องทำก็เพียงแค่ยอมรับ

คนแต่ละคนในแบบที่เขาเป็น

และมองหาสิ่งที่ดีที่สุด

ในตัวของพวกเขาเหล่านั้นเท่านั้นเอง….

…………

มองโลกหลายๆ ด้าน

เพราะคนเราไม่ได้มีแต่ข้อเสียเท่านั้น

ขอขอบคุณ : อุมาภรณ์ อุดมผล

แสดงความคิดเห็น

ทิ้งคำตอบไว้

Please enter your comment!
Please enter your name here